ولی موقع نوشتن دستام انتظار نوشتن میکشند

کلمه هایی که از مغزم میرند و میان

شاید میگند جاشون خوبه بذار همونجا بمونند

ولی دیگه هر کسی یه ظرفیتی داره

حتی اگه  اندازه دریا باشه......

یه موج سنگین...

بعد آرامش ...

خوش یه حال دریا...

بیچاره دلم

یاد این شعر افتادم

خیلی قشنگه

ا

فهرست اصلی

نوشته های پیشین

پیوندها

طراح قالب